رضا کورسیانی _ در حالی که فوتبال زنان در دهههای اخیر به رسمیت شناخته شد، اسناد و خاطرات محلی در شهرستان مسجدسلیمان، پرده از حقیقتی تکاندهنده برمیدارد: حضور بانویی پیشگام در دهه ۱۳۵۰ که سالها پیش از پذیرش رسمی فوتبال زنان، سکانی را به دست گرفت که در آن زمان در هیچ کجای ایران و شاید خاورمیانه بیسابقه بود. پروین موزرمونی، مدیر مدرسه و بانوی فرهیختهای که جسارت او در سرمربیگری تیم فوتبال منطقه نصیرآباد را داشت.
مسجدسلیمان همواره به عنوان «شهر اولینها» شناخته شده است؛ شهری که پیشگام در استخراج نفت، پالایش و تأسیس نخستین باشگاههای ورزشی ایران بود. اما در میان این پیشگامیها، نامی چون «پروین موزرمونی» در تاریخ ورزش این شهر میدرخشد که کمتر کسی از آن باخبر است.
در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی و در محله تاریخی نصیرآباد، خانم موزرمونی در حالی که مدیریت دبستان این منطقه را بر عهده داشت، فراتر از تکالیف آموزشی، نقش جسورانهای در عرصه ورزش ایفا کرد. او با هدایت و سرمربیگری تیم فوتبال منطقه، سدی را شکست که در آن دوران، محدودیتهای اجتماعی و ورزشی را برای زنان به شدت تحمیل میکرد.
این اقدام، در صورتی است که در آن سالها، تصور مربیگری یک زن برای یک تیم فوتبال، حتی در سطح محلی، اتفاقی شگفتانگیز و پیشرو در سطح منطقه خاورمیانه محسوب میشد.
در کنار این اراده راسخ، نسلی از فوتبالیستهای مستعد محله نصیرآباد همچون طاهر باورساد، خیرالله دوستیخواه، شهرام دوستیخواه و دیگر چهرههای ماندگار، تحت هدایت او پرورش یافتند و نام این محله را به عنوان یکی از قطبهای ورزشی مسجدسلیمان ثبت کردند.
مروز، بازشناسی جایگاه خانم موزرمونی تنها یک مرور خاطره نیست، بلکه تلاش برای ثبت نام زنی است که دهها سال پیش از رسمیت یافتن فوتبال زنان، مسیر را هموار کرد. این گزارش بر آن است تا با تکیه بر اسناد و پژوهشهای تاریخی، جایگاه این بانوی پیشگام را در کنار بزرگان ورزش ایران بازگرداند و پاسداشتی باشد برای هویت فرهنگی و ورزشی شهر مسجدسلیمان.
توضیح عکس :
مسجدسلیمان.سال ۱۳۵۲.
تیم منتخب فوتبال منطقه نصیر آباد، با سرمربیگری خانم موزرمونی
از راست ظاهر باورصاد. مرحوم خیبر دوستی خواه. شهرام دوستی خواه. علی محمد رمضانپور. مندنی رمضانپور. سرکارخانم پروین موزرمونی مدیر دبستان نصیرآباد و سر مربی. نشسته از راست. علی اکبر دوستی خواه. علی محمد باورصاد. ناصرباورصادی. شهنی، حسین قربانی
